Candida albicans -
                 bielnik biały (drożdżaki)

        Drożdżaki to grupa grzybów wywołująca  m.in. pleśniawki u niemowląt, niektóre grzybice skóry, zapalenie pochwy .

Dr. med. Steven S. Witkin opublikował na łamach pisma Infections in Medicine artykuł w którym pisze
 " Infekcje spowodowane obecnością drożdżaka Candida albicans, które są następstwem zmian w florze bakteryjnej wywołanych stosowaniem antybiotyków, mogą doprowadzić do uszkodzeń mechanizmu odporności komórkowej. Zmiany w prawidłowym funkcjonowaniu mechanizmu odpornościowego to przyczyna rosnącej podatności na ponowne infekcje  drożdżaków z rodziny Candida". 

 

   Przyczyną choroby może być stosowanie antybiotyków o szerokim zakresie działania, które niszczą nie tylko bakterie chorobotwórcze, ale i te, które utrzymują równowagę między drobnoustrojami fizjologicznie bytującymi w organizmie.

 

  W wyniku podawania antybiotyków dochodzi do niszczenia "dobrych " bakterii takich jak Lactobaccilus  acidophilus i Bifidobacterium bifidus, które na stałe powinny znajdować się w jelitach i ściśle go wyścielać. Jeżeli z jakiś powodów (np. antybiotyki) bakterie te zostaną zniszczone, zrobią miejsce "złym" bakteriom np. Candida albicans i gronkowiec złocisty umożliwiając ich rozmnażanie. 
Candida albicans,  będzie rósł w siłę czerpiąc to co najlepsze z naszego pożywienia, i wydzielając przy tym szkodliwe toksyny do naszego organizmu osłabiając go jeszcze bardziej. 

 

   Drożdżycę narządów płciowych wywołują grzyby drożdżopochodne, głównie Candida albicans, a także Candida tropicalis, Candida kefyr, Candida guilliermondii, Candida glabrata, Candida krusei i inne. Szczególnie łatwo namnażają się one na błonach śluzowych i na wilgotnej skórze (zwłaszcza w fałdach skórnych). Często można je wyhodować z wymazów z gardła, jamy ustnej, pochwy, jelita grubego, a także ze skóry osób nie mających żadnych dolegliwości.

Do niedawna uważano, że grzyby drożdżopochodne stanowią część naturalnej, fizjologicznej flory tych okolic i dopiero ich nadmierny rozwój powoduje wystąpienie schorzenia. Większość uczonych twierdzi, że obecność grzybów drożdżopochodnych zawsze świadczy o zakażeniu i wymaga leczenia. Również zapalenie pochwy aż w 25% jest wywołane przez grzyby drożdżopochodne.

 

   Pełnoobjawowa drożdżyca zwykle rozwija się nagle i szybko. Towarzyszą jej ból, świąd i pieczenie, które często nasilają się po stosunku.

Pojawiają się upławy: mogą być gęste serowate, wyglądem przypominające ścięte mleko, lub rzadkie i wodniste. Błony śluzowe pochwy i sromu są obrzęknięte i zaczerwienione, a na ścianach pochwy zwykle pojawiają się serowate naloty. 

 Dolegliwości te dotyczą sromu, pochwy, a czasami także cewki moczowej i okolicy odbytu. 

 

Jak dochodzi do zakażenia.

 

Podatność na zachorowanie zależy od odporności miejscowej i ogólnej. 

      Na odporność miejscową wpływa m.in. naturalnie niskie pH (tzn. kwaśny odczyn) panujące w środowisku pochwy, ciągłe złuszczanie i odnowa nabłonka, wytwarzanie i wydalanie śluzu, obecność niechorobotwórczej flory bakteryjnej hamującej rozwój drożdżaków. 

Do upośledzenia odporności dochodzi pod wpływem otarć i urazów powodujących przerwanie ciągłości błon śluzowych i naskórka oraz brak higieny. Drożdżycy sprzyja noszenie bielizny z włókien syntetycznych, która powoduje przegrzanie i nadmierną wilgotność w okolicy narządów moczowo-płciowych, co z kolei ułatwia rozwój grzybów drożdżopochodnych. Naturalnym stanem zwiększającym ryzyko zachorowania jest miesiączka.

 

     Na odporność ogólną wpływa wiele czynników, które m.in. decydują o podatności na infekcje i zdolność ich zwalczania. Dużą rolę odgrywa tu oddziaływanie komórek żernych, tzw. odporność humoralna i komórkowa, w której biorą udział limfocyty, immunoglobiny itp. Odporność ogólna może się zmieniać w sposób niekorzystny podczas zażywania środków immunosupresyjnych i kortykosterydów. Zaburzenie równowagi wewnętrznej organizmu na skutek niedoborów żywieniowych, przyjmowania antybiotyków i innych leków chemicznych, stres oraz czynniki środowiskowe, powodują spadek odporności (osłabienie układu immunologicznego) i przerost całej chmary niechcianych organizmów - takich choćby jak drożdże Candida albicans.

 

       Zmiany wywołane zakażeniem candidą mogą występować i w innych miejscach, np. na błonie śluzowej jamy ustnej, przełyku i całego przewodu pokarmowego.
Bardzo częste jest drożdżakowate zapalenie kątów ust, czyli tzw. zajady. Drożdżyca atakuje też fałdy międzypalcowe dłoni i stóp, okolice podsutkowe u kobiet i inne fałdy skórne. Może dotyczyć również wałów paznokciowych i samych paznokci. W ciężkich przypadkach załamania odporności przybiera postać drożdżycy układowej atakującej narządy wewnętrzne .

  
Drożdżaki oprócz pleśniawek u dzieci i zapalenia pochwy u kobiet są odpowiedzialne za znacznie poważniejsze dolegliwości.

    Dr Bernard Rimland z Instytutu Badań nad Autyzmem  w San Diego wraz z grupą lekarzy,  
 powołują się na wyniki przeprowadzonych w Japonii badań, z których wynika, że drożdżaki są w stanie wytwarzać toksyny, które powodują ostre i przewlekłe załamanie systemu odpornościowego i które mogą także atakować mózg. 
     W ekstremalnych przypadkach mogą, zdaniem badaczy, wystąpić w wyniku drożdżycy (candidiasis) poważne zaburzenia, zupełnie niepodatne na leczenie konwencjonalne.
 Zaburzenia te to depresja, schizofrenia i, w niektórych wypadkach, autyzm. 


(...) Wydaje mi się prawdopodobne, że pewna niewielka, ale mimo to dość znaczna liczba dzieci, u których stwierdzono autyzm, padła ofiarą infekcji drożdżakami. Uważam też, że gdyby infekcje te zostałyby w tych przypadkach wyleczone (…), symptomy autyzmu zmalałyby w znacznym stopniu. 
W typowym tego rodzaju przypadku dziecko wydaje się zupełnie normalne i stosunkowo zdrowe do 18 – 24 miesiąca życia. Pojawia się mowa i dziecko okazuje normalny poziom zainteresowania rodziną i otoczeniem. Następnie pojawia się szereg infekcji ucha, które leczone są antybiotykami. Wkrótce potem pojawiają się złowieszcze zmiany. Zatrzymuje się rozwój mowy, potem zdolność mówienia zaczyna zanikać, często dziecko nawet zupełnie przestaje mówić. W ciągu kilku tygodni lub miesięcy dziecko przestaje reagować na bodźce i traci zainteresowanie rodzicami i otoczeniem. Zatroskani rodzice chodzą z nim do różnych specjalistów, by wreszcie dowiedzieć się, że ich dziecko cierpi na “autyzm o późnym początku”. (…) 


Kuracja oczyszczająca z grzybów, pasożytów, gronkowca 
i innych bakterii  chorobotwórczych


Szczegółowa dieta

  

"Warto pamiętać o innym suplemencie diety - stabilizowanym tlenie (OxyMax), który niszczy chorobotwórcze bakterie i pasożyty.

W ostatnich latach zauważamy, że coraz więcej osób ma problemy z nadmiernym wzrostem grzybów zwanych Candida albicans. 

Choroba ta ma swoje korzenie również we względnie łatwym niedoborze tlenu w organizmie, co czyni stabilizowany tlen OxyMax doskonałym pomocnikiem w skutecznym leczeniu tych problemów obok Paraprotexu i AC Zymes.

Ludzie z kandydozą mają również zaburzony system immunologiczny, zwłaszcza jeśli leczeni byli antybiotykami.

Z informacji dostarczonych przez diabetyków, lekarzy i pacjentów stabilizowany tlen podczas leczenia Candida, jest bardzo skutecznym suplementem. W niektórych przypadkach należy stale stosować stabilizowany tlen przez okres od3do 4miesięcy (czasami nawet dłużej) w   celu eradykacji (całkowitego usunięcia) kandydozy."

 

           /tekst pochodzi z artykułu prof. dr n. med. V. Szedlak-Vadocz pt.: "Paraprotex" tłumaczenie: lek. med. Małgorzata Miktus/