ImmunAid - SUPLEMENT DIETY

1 kapsułka zawiera:
400 mg uncaria tomentosa
3 mg cynku (odpowiednia ilość cynku w ImmunAid wzmacnia stymulacje kociego pazura)

Profilaktycznie najczęściej stosuje się 1 - 2 dziennie rano , na czczo i wieczorem przed kolacja (najlepiej co 12 godzin).

Jeśli spada odporność organizmu, staje się on bardziej podatny na infekcje wywoływane przez drobnoustroje (wirusy, bakterie). Niektóre osoby chorują częściej niż inne. Rozwiązanie nie przyjdzie jednak samo. Warto o tym pomyśleć odpowiednio wcześniej i wspomóc nasz system obronny. Uprzedźmy chorobę, zanim nas zaskoczy!

Koci pazur:

• Wspomaga układ immunologiczny poprzez wpływ na aktywność limfocytów. Zadaniem limfocytów jest zidentyfikowanie intruzów w organizmie i podjęcie „odpowiednich kroków”, by je unicestwić. To samo czynią ze szkodliwymi substancjami obcymi dla organizmu, a także z własnymi, zmienionymi (chorymi lub zdegenerowanymi) komórkami.

• Posiada działanie antyoksydacyjne.

Cynk
Wpływa na system obronny organizmu. Bierze także udział w procesie podziału komórek.
 
UWAGA!
 
• Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie ciąży oraz karmienia piersią!
• W przypadku dolegliwości z przewodem pokarmowym lub w sytuacjach wątpliwych, przed zastosowaniem preparatu należy skonsultować się z lekarzem.
 
Suplement diety nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety.
Nie należy przekraczać zlecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Produkt należy przechowywać zamknięty w suchym i chłodnym miejscu, niedostępnym dla dzieci.

/źródło: www.calivita.com.pl /

Koci Pazur (w j. angielskim Cat's Claw) został opatentowany przez austriackiego naukowca Dr Klausa Keplingera w 1989 r. pod numerem 4.844.901 oraz w 1990 r. nr patentu 4.940.725. Dr nauk medycznych Richard Gerber podaje w kwartalniku „Cats Claw Quarterly", że przeprowadzone w Europie badania wykazały, iż Koci Pazur charakteryzuje się wyjątkowo niską toksycznością, nawet w przypadku stosowania go w bardzo dużych dawkach. 
Roślinę badano w wielu placówkach naukowo-badawczych w tym: na Uniwersytecie w Insbruku (Austria), Laboratoriach Badawczych (Peru), Uniwersytecie Monachijskim (Niemcy), Ośrodku Badawczym Huntington (Anglia), Głównym Ośrodku Badań Chemicznych (Węgry), Uniwersytecie w Mediolanie i Neapolu (Włochy).